วันรุ่งขึ้นหมาน้อยบิดขี้เกียจ แล้วเดินเฉียดแถวซอยไปจนค่ำ
ตอนดึกดึกมองเห็นเงาตะคุ่มดำ เดินกลายกล้ำเข้าไปยังในซอย
เจ้าใจเห็นท่าทางไม่ค่อยดี จึงวิ่งชี้หางตามไปค่อยค่อย
เห็นผู้ชายเดินออกมาพร้อมกลับพลอย เจ้าหมาน้อยจึงวิ่งตามไปอีกที
ทันใดนั้นชายหนุ่มหันมองหมา เห็นเจ้าหมาตัวน้อยมันยืนฉี่
เจ้าใจนึกโอ้เกือบพลาดไปแล้วซี ทำไงดีชายคนนั้นมันเป็นโจร
เจ้าใจหมาน้อยจะทำไงต่อดีน๊า.............
ในซอยนี้ที่ชื่อว่าสดใส มีเจ้าใจหมาน้อยอาศัยอยู่
มันมักเดินวนเวียนคอยเฝ้าดู เพราะอยากรู้ใครคือโจรปล้นในซอย
ไอ้เจ้าใจฝันอยากเป็นหมาตำรวจ มันคอยตรวจตราซอยอยู่บ่อยบ่อย
ด้วยการเดินวนเวียนภายในซอย คอยแอบมองร่องรอยหากโจรมา
ไอ้เจ้าใจตัวมันมีสีเทา ไม่มีเขาเพราะว่ามันเป็นหมา
อิอิอิหากอ่านแล้วไม่ฮา จงเอาฝ่าเท้ามาประทับเลย
มาว่าถึงเจ้าใจต่อดีกว่า ก็คือว่ามันเป็นหมาไม่อยู่เฉย
ชอบกินน้ำเป๊บซี่เหมือนอย่างเคย ไม่ละเลยหิวข้าวของเป็นประจำ
...........................โปรดติดตามตอนต่อไปจะมีใครมาอ่านบ้างมั้ยหว่า เหอๆ........................................
แจ๋วแว๋ว หนูน้อยน่าตาน่ารัก เธอเรียนอยู่ในโรงเรียนแห่งหนึ่งในกรุงเทพ แต่จู่ๆเธอต้องย้ายไปโรงเรียนใหม่
โรงเรียนใหม่แห่งนี้แตกต่างจากโรงเรียนเดิมของเธอมาก
อย่างแรกคือมันอยู่ต่างจังหวัด อย่างที่สองคืออาคารเรียนมีน้อยเพราะมีเพียงอาคารไม้หลังเก่าๆ หนึ่งหลังเท่านั้น
แจ๋วแว๋ว"นี่หรอโรงเรียนใหม่ของเรา"
วันแรกของการไปโรงเรียนแจ๋วแว๋วถูกเพื่อนๆในโรงเรียนมองเธอเหมือนเป็นตัวประหลาด
ระหว่างเดินไปห้องเรียนเพื่อนใหม่ของแจ๋วแว๋วต่างหันไปซุบซิบกันเสียงดังไปทั่วทั้งห้อง
แจ๋วแว๋วพรึมพรำกับตัวเอง" ฉันมีอะไรผิดปกติรึเปล่าน๊า ทำไมเพื่อนๆต้องมองกันอย่างนั้นด้วย หรือนี่เป็นเรื่องปกติของคนที่ย้ายโรงเรียนใหม่"
แต่แจ๋วแว๋วก็ไม่ได้สนใจอะไรมากมายเพราะนี่อาจเป็นเพียงการต้อนรับเพื่อนใหม่ก็เป็นได้
ในช่วงพักกลางวันเพื่อนๆต่างๆมารุมล้อมแจ๋วแว๋ว แล้วถามไถ่ถึงโรงเรียนเก่าของแจ๋วแว๋วว่าเป็นอย่างไร เพราะอ.ใหญ่บอกว่าแจ๋วแว๋วเรียนเก่งมาก แล้วโรงเรียนเก่าของแจ๋วแว๋วก็มีนักเรียนหลายพันคน ต่างจากที่นี่ที่มีนักเรียนเพียงสองร้อยคนเท่านั้น
แจ๋วแว๋วและเพื่อนใหม่ของเธอผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันเล่าประสบการณ์อย่างสนุกสนาน เสียงระฆังดังเป็นสัญญาณ เพื่อแจ้งว่าถึงเวลาเข้าเรียนช่วงบ่ายแล้ว
คุณครูประจำชั้นสอนวิชาภาษาไทยเรื่องการเขียนเรียงความพร้อมอธิบายอย่างละเอียด
แจ๋วแว๋วสงสัยจึงยกมือถามพร้อมพูดขึ้นว่า "คุณขาเรียงความไม่มีคำนำได้ไหมคะ"
เพื่อนๆในห้องต่างพากันส่งเสียงหัวเราะ แจ๋วแว๋วรู้สึกอายแล้วก้มหน้าลงไป
มีเพื่อนคนหนึ่งพูดขึ้นว่า "คุณครูขา" พร้อมทั้งหัวเราะเสียงดัง
แจ๋วแว๋วสงสัยจึงหันไปถาม" เธอขำเราทำไมหรอ เราพูดคำว่าคุณขาแล้วมันผิดตรงไหน"
เพื่อนคนนั้นหันมาตอบว่า" ก็ไม่ผิดหรอก คุณครูขา" แล้วก็หัวเราะอีกครั้ง
หลังจากนั้นแจ๋วแว๋วจึงสังเกตเพื่อนๆทุกคนเวลาพูดคุยกับอาจารย์ เพื่อนๆที่นี่จะไม่เรียกคุณครูขา
แต่จะเรียกว่าคุณครูคะ เพราะเหตุนี้แจ๋วแว๋วจึงดูเหมือนเป็นตัวตลกของห้อง
บางทีแจ๋วแว๋วทำอะไรที่แตกต่างจากเพื่อนก็มักจะถูกเพื่อนในโรงเรียนเดียวกันมองว่าโง่ เฉิ่ม
ทำให้แจ๋วแว๋วสงสัยว่าการที่เราทำอะไรแตกต่างจากสังคมที่เราอยู่ในขณะนั้นหมายความว่าเราโง่เราเฉิ่มหรอ
แล้วคุณละค่ะ คิดว่าอย่างไร
สรุปแล้วโลกนี้มีคนโง่จริงๆหรอ แล้วนิยามคำว่าโง่คืออะไร
การที่มีคนคิดต่างคิดไม่เหมือนเรา หรือทำอะไรผิดพลาดนั่นหมายความว่าคนนั้นโง่หรืออย่างไร
